3 Temmuz ve sonrasına ilişkin olarak Fenerbahçe kulübünün tek sıkıntısı şampiyonluğun ellerinden alınması mıdır?

Verilebilecek ceza ne olursa olsun, hiçbir şey 2010-11 sezonunun son haftasında oynanan maçtan sonra, bordo-mavi kalplerin yaşadığı üzüntüyü gideremeyecektir. Çocuklarımıza sarılarak akıttığımız hüzün dolu gözyaşlarımızı, o gece için dökmemiz gereken ve sonuna kadar hak ettiğimiz mutluluk gözyaşlarına da dönüştüremeyecektir.

O yıl bordo-mavili bayrağın boğaz köprüsünden dalgalanmasını gururla izleme keyfini de maalesef bize vermeyecektir. Trabzon’da ve Trabzon’dan çok uzakta olmalarına rağmen gurbette yaşayan birçok bordo-mavili kalbin, sokağa çıkarak gülen gözlerine yansıyan kalplerinin gururla atmasından alınacak hazzı da bizlere yaşatamayacaktır.

Çünkü o gece, herkes tarafından yıllardır bilinen fakat adı konulmamış futbol dışı olayların bordo-mavili kalplere bir hançer misali saplandığı ve koca bir sezonun saha dışı uygulamalarının doruk noktasına ulaştığı kara bir gecedir. O gece, çok emek verip sonuna kadar hak ettiğiniz fakat elinizden çalınan umutlarınızın gecesidir. Yaşayacağınız ve yaşayabilme ihtimaliniz olan sevinçlerinizin elinizden adaletsizce çalınmasına şahit olduğunuz, üzüntülü ve ne olduğunu merak eden gözlerle bakan çocuklarınıza açıklama yapamadığınız, kelimelerin boğazınıza düğümlendiği ve nefes fakat almak için hiç bir şey yapmadığınız gecedir. Yaşadığı üzüntüye yenilen kalbi artık bu adaletsiz dünyada yaşamak istemiyorum diyerek kalp krizi geçiren ve hayata gözlerini yuman Giresunlu Mehmet kardeşimizi sonsuz yolculuğuna uğurladığımız gecedir. Ve hiçbir şey o geceyi silemeyecektir.

O sezon emeklerimiz çalınmamış olsaydı; o muhteşem kadro dağılmamış olacak ve belki de üst üste kaçıncı şampiyonluğu kutluyor olacaktık?

3 Temmuz süreci; haklı olduğunuz davada hakkınızı aradığınız için eleştirildiğiniz,  pisliğin içine çekilmeye çalışıldığınız, yaşananları unutmuşçasına güçlünün yanında yer alan medya tarafından güçlünün göklere çıkarılmasını izlediğiniz ve en acısı da dedelerinizin adalet için kanı pahasına savunduğu bu topraklarda ötekileştirildiğiniz ve büyük bir kesim tarafından yalnızlığa terk edildiğiniz bir süreçtir.

Tabi ki hiçbir şey yaşananları ya da yaşanabilecekleri geri getirmeyecektir. Fakat, adaletsizliğin ortadan kalktığını görmek, yaşanan acıları bir nebze olsun dindirecektir.  Mehmet kardeşimiz ebedi uykusunda daha huzurlu olacaktır.

TFF’nin UEFA baskısı ile böyle bir karar alması sadece şampiyonluğun Trabzonspor adına tescili ve Fenerbahçe kulübünden bir şampiyonluğun silinmesi anlamına gelmiyor. İşler aslında tam da bu nokta da düğümleniyor. Çünkü muhtemeldir ki ekonomik gücü başta olmak üzere birçok alanda güçlü olan Fenerbahçe nice şampiyonluklar kazanacaktır. Fakat böyle bir süreç sonrasında bir alt lige düşürülmesi beraberinde birçok kaybı da getirecektir. 2010-11 sezonunun bitimi ile Fenerbahçe kulübünün almış olduğu şampiyonluk primi, o sezon şike yaptığı tescillenen maçlara ait galibiyet primleri, küme düşen rakiplerinin ve Trabzonspor’un açacağı tazminat davaları ile beraber toplamda en az yüz yirmi milyon avro bir kayıpla karşı karşıya kalacaktır. Bununla beraber sözü edilen futbolcu transferlerindeki anlaşmalara konulduğu söylenen bir alt lige düşürülmesi durumunda serbest kalır maddeleri ile iyice köşeye sıkışacağı bilinmektedir. Keza, Sivas ve Eskişehirspor ile diğer şikeye karışmış takımlar içinde benzer durumlar söz konusu olacaktır. Dolayısıyla Fenerbahçe kulübü başkanının “cezamı yatar çıkarım” söylemi gerçekle örtüşmemektedir. Karşılaşılacak kayıp gerçekte çok farklıdır. Bunca çamur atmanın, bunca yavuz hırsızı oynamanın nedeni karşılaşılacak hesaptır. Bu hesabı kitabına uydurarak ödemek Fenerbahçe kulübünün işine gelmektedir.

Yoksa Anıtkabire yürüyerek “adalete Fener yak” tiyatrosu çıkışta ödenmesi muhtemel hesabın korkusudur.