Bu ödül başkan Birinci’nin olduğu kadar Vakfıkebir’in de onuru olduğunu düşünüyorum. Çünkü reklam reklamdır, iyisi kötüsü olmaz. Başkan bu şekilde ilçenin reklamını yapmıştır. Şahsım adına teşekkür ediyorum.

Birilerinin bıyık adlından güldüğünü hatta yalamalık yapıyor dediğini duyuyorum. Siz nasıl yorumlarsınız bilmem ama ben ilçenin reklamı olarak görüyorum. Bir hatıramı anlatarak ne demek istediğimi anlarsınız.

İlçemizin efsane başkanı Merhum Sabri bahadır’dan Karadeniz’in bir çok ilçesinden hatta ilinden kurumlar belediyemize ait otobüs istiyor ve başkan da hayır demiyordu..Kendisine  ilçenin hakkını neden başka illere ve ilçelere yediriyorsunuz. Yapacağınız hizmetleri neden noksan bırakıyorsunuz diye sorduğumda verdiği cevap çok ilginçti.

Ben bu reklamı hangi parayla yapabilirim dediğinde düşündükten sonra verecek cevabım yoktu veremedim de.

Bu ödül ilçemiz için yapılan reklamların en büyüğüydü. Gerçekten çok büyük bir parayla yapılamazdı ama Parasız olarak yapıldı.

Gelelim ödüle duyuyoruz bazıları derki parayla alındı doğrudur. Parayla alınacak olsaydı Başkan Birinci’yi maddi olarak yüze hatta bine katlayacak çok belediye başkanı olduğu da bir gerçek. Eğer parayla alınsaydı başkana kalmazdı.

Ben eminim ki bu anketler yapılırken başkanın hiç ama hiçte haberi yoktu.

Yine eminim ki onun için de ödül sürpriz oldu.

Emin olun ki başkan asıl sürprizlerini saklıyor…

Bekleyelim görelim!...

                            Geçmiş olsun Bahadır

       Gazeteci dostum, arkadaşın Sayın Hasan Bahadır geçirmiş olduğu trafik kazası sonucunda aramızdan kısa süreli istirahata ayrıldı.

            Kendilerine acil şifalar diliyorum.

            Kaza geçirdiğini öğrendiğim anda Vakfıkebir Devlet Hastanesi gittim. Gördüğüm manzarada Hasan beyin çok ızdırabı olduğu yüzündeki ifadelerden belliydi. Nu mutlu ki fazla bir hasar olmadan kısa sürede aramıza katılacak.

            Kazayı duyarak arayanlara Hasan beyin telefonundan ben servis yaptım. Hasan bey adına çok sevindim çünkü telefonu hiç susmadı. Şahsen usanmadan arayanlara cevap verdim.     

            Ama beni üzen şey ise patronu Ali Bey aradığında telefonun ucunda yine ben vardım. Kendimi tanıttım ve Hasan beyin durumu hakkında kendilerine bilgi verdim. Geliyorum dedikten kısa bir süre sonra Aydın Geleci ile beraber geldiler. Hasan bey ile Tuncay arkadaşımla beraber ilgilendiğimizi bire bir gördü. Tabii ki ilgilenecektik sonuçta Hasan Bey bizim arkadaşımız/dostumuzdu.

            Ama bir gün sonra köşesinde teşekkür ve methiyeleri bir başkalarına yapması bizi derinden üzdü.