Herkesin okuması gereken bir yazıyı sizlerle paylaşmak istiyorum. Yazıyı Osman Diyadin Karadenidesonnokta gazetesindeki köşesinde yayımladı.

Önce sonda söyleyeceğimizi bu kez baştan yazalım;

Bu ülkenin Trabzon şehrine kocaman bir ‘ÖZÜR’ borcu vardır..

Bu ülkede:

Uzun yıllar takımlarına gönül veren Trabzonspor taraftarlarını holigan gibi gören, gösteren; tv’ lerde, gazetelerde, köşe başlarında  ‘Dikkat edin, Trabzon’a maça gidilmez’ diye nutuklar atarak insanımızı aşağılayan birçok sözüm ona yorumcu olmuştur...

Bu ülkede;

Şampiyonluklarının şike ile elinden çalındığı resmen mahkeme kararları ile sabit olduğu belgelenmesine rağmen, anasının ak sütü gibi helal olan şampiyonluğunun verilmediği gerçeğini yaşayan da bu şehir olmuştur.

Bu ülkede;

Vatanına, milletine, bayrağına sadakat gösteren en önemli illerin başında gelmesine rağmen  nerede ise terörist  yetiştiren bir şehir gibi gösterilen,  hakkında olmadık yazılar, olmadık  suçlamalar yapılan  da bu şehir  olmuştur.

Bu ülkede;

Hakkı, hukuku her zaman gasp edilen hep bu şehir olmuştur...

İtilmiştir, hor görülmüştür!

Hak etmediği muamele  ile hep karşılaşmıştır!..

‘Bir garip yolcuyum hayat yolunda’ şarkısını söylemeye mahküm edilmiştir!

Ama hep de dimdik ayakta durmuştur!.

Bakın şu ülke futbolunun haline, o büyük denilen kulüplerin rezilliklerine!.

Onların yaptığının 10’da birini bu şehrin insanı, bu şehrin takımı, bu şehrin taraftarı yapmış olsa, bu şehir linç edilirdi...

Bu şehirde tek bir taraftarın burnu kanamış mıdır!

Bu şehirde tek bir taraftar bıçaklanmış mıdır!

Bu şehirde tek bir taraftar öldürülmüş müdür!

Veya bu şehrin takımı başka bir şehirde maç yaparken takımını deplasmanda destekleyen taraftarların orada  rakip takımının taraftarı ile kanlı bıçaklı olmuşluğu görülmüş müdür?

Uzun yıllar bu şehri, bu taraftarı hor gören, aşağılayan, yazarlara çizerlere soruyorum!..

Şampiyonluğu şike ile elinden çalındığı resmen mahkeme kararı ile belgelenmesine rağmen bu şehrin taraftarının, insanının  bir gün dahi  medeni tepkisi dışında bir taşkınlık, bir çığırtkanlık yaptığı, olay çıkardığı, sağı solu dağıtıp, kırıp döktüğü, devletin güvenlik görevlilerine saldırıyı bırakın, saygısızlık dahi yaptığı  görülmüş müdür!..

Bu şehir, başka bir şehrin insanını hiç hakir görmüş müdür?

Bu şehir, o şike olayı çıkmadan  bir yıl önce Trabzon’da oynanan F.Bahçe maçı öncesi,  Aziz Yıldırım’ı en iyi şekilde misafir etmesini de bilmiştir. O Aziz Yıldırım, Trabzon caddelerinde gezerken Ertuğrul Fırın’da peynirlisini de rahatça yemiştir!

Biri çıksın ‘hayır’ desin..

Biz Trabzon’uz!..

Bu şehrin insanı, bu şehrin taraftarı ‘Kupayı siyasetçiler vermiyor’ şeklindeki ciddi iddialara rağmen bir gün dahi işi siyasete dökmüş müdür!

Bu şehrin insanının  hiçbir siyasi ayrım yapmadan, bir gün dahi devlet büyüklerine, güvenlik güçlerine karşı saygısızlık boyutuna gelecek davranışlarda  bulunduğu görülmüş müdür!

Asaletini, duruşunu hiç bozmuş mudur!

Zehir içmiştir ama susmuştur!..

Ama hep ezilmiştir!

Hak etmediği bir şekilde muamelelere  maruz kalmıştır!

Bırakın geçmişi daha taze, birkaç yıl önce Beşiktaş maçında taraftarlardan birinin tribünde öldürüldüğü; geçen yıl F.Bahçe’nin şampiyonluğu G. Saray’a kaptırdığı maçtan sonra, ortalığın savaş alanına döndürüldüğü, polis araçlarının yakılıp yıkıldığı sahneler, kimlerin eseri!.. 

Ve bu haftaki maçtan sonra bir taraftarın bıçaklanarak öldürülmesi sözün bittiği yer değil mi?

İnsanın içi acıyor!..

O nedenle bu ülkede hep hor görülen, ezilmeye çalışılan, hakkı gasp edilen, milyonların gözü önünde, mahkeme kararı ile  şampiyonluğunun şike ile resen elinden çalındığı  belgelenmesine rağmen, asil duruşundan asla ödün vermeden, hakkını hukukunu medeni bir şekilde arayan   bu şehrin insanına, bu ülkenin, özür borcu vardır!.

Hele hele İstanbul’da yaşanan kanlı  geceyi, o genç yüreğin katledilmesini görünce; bu ülkede uzun yıllar  hak etmediği şekilde  ağır hakaretler yapılan, linç edilmeye çalışılan Trabzon insanına,  Trabzonspor taraftarına, bu ülkenin özür borcu misli misli vardır!

O nedenle Trabzonlu olmaktan gurur duyun beyler!

Bu bir mikro miliyetcilik değil, örnek olmanın gururudur!

O nedenle Trabzon ve Trabzonspor camiası artık ne kadar değerli olduğunu iyi bilerek, kendine yol haritası çizmelidir.

Hiç ama hiç unutmasınlar, gerçek şudur: 2010-2011 şampiyonu Trabzonspor’dur.

Allah’ın bildiğini, mahkemenin söylediğini kuldan saklayanların gayretleri boşunadır.