Güzel ilçemizin güzel insanlarının mübarek Kurban Bayramlarını tebrik ediyor, eski bayramlar tadında nice sevinçlere açık hayırlı bayramlara aileleri ve sevdikleriyle ulaşmalarını diliyorum.
İlçenin yıldızları bir bir kayıyor. Geçen hafta art arda yaşanan ölüm olaylarıyla ilçenin değerleri aramızdan ebediyete intikal ettiler.
Önce Hacı İsmail Yıldız ardından Cemil Günaydın (Cemil Hafız).
Ben her ikisini de hayırseverliğiyle ve cemaat önderlikleriyle tanıdım. Allah mekânlarını cennet eylesin.
Ne mutlu onlara ki arkalarında böylesine kalabalık bir cemaat tarafından ebediyete uğurlandılar.
Ancak geride kalan evlatlarına ağır bir miras kaldı. Eminim ki her iki ailenin geride kalanları bu mirası en güzel şekilde taşıyacaklar. Evlatları açısından bakıldığında işlerinin hiçte kolay olmadığını yaşadığım tecrübeden anlayabiliyorum. Allah Yardımcıları olsun
RESMİ TÖRENLER VE VATANDAŞ
İki ayrı tören ve iki ayrı bakış açısı.
29 Ekim Cumhuriyet Bayramı kutlama törenlerinde ilçe Kaymakamı Sayın Sedat Sırrı Arısoy günün anlam ve önemini belirten konuşmalarında gençlere seslenirken gençlerin gözlerinin içine bakması hoş bir davranıştı. Daha önemlisi Konuşma sırasında türbinlere sırtı dönük olmasına rağmen Vakfıkebir halkına seslenirken yüzünü halka dönerken yanlış mı yaptı.
Bana göre hayır. Vakfıkebirlilere ve halka verdiği değeri gösterdi. Kendilerine teşekkür ediyorum.
10 Kasım Atatürk’ü anma çelenk sunma töreninde sunucu arkadaş sunumunda noksanlık yaptığına şahit olduk. Sunucu Sayın Kaymakamım, sayın protokol üyeleri, sayın öğretmen arkadaşlarım ve sevgili öğrenciler diye başladığı sunumunda her şeye rağmen halkı unutulmaması gerekirdi.
Yine unutulan vatandaş yani halk oldu. Acaba Mustafa Kemal Atatürk Kurtuluş savaşına hazırlanırken halkı unuttu muydu? Yoksa en büyük desteğini halktan alarak kurtuluş savaşını kazanmamışımıydı.
10 Kasım Atatürk’ü anma çelenk sunma töreninde ne oldu da sunucu arkadaşımız halkı unuttu. Doğrusu garibime gitti. Bunu bir kasıt olarak değil de unutulmuşluk olarak değerlendirmek istiyorum.
Bu konu hakkında yazmayacaktım. Ama
Çelenk sunma töreni bittikten sonra bir gurup emekli eğitimci ağabeylerin önlerinden geçerken yanlarına çağırıp bir şey fark edip etmediğimi sordular. İstedikleri cevabı alınca bunu yazmamı istediler.
Bu durum belikli zorlarına gitmiş olacak ki eleştirdiler. Eleştirilerinde Atatürk Kurtuluş savaşı öncesi ve sonrasında Cumhuriyeti kurarken halkı unutmuş muydu acaba diye serzenişte bulundular.
Bende kendilerine haklı olduklarını belirttiğimde bunu kaleme almamı istediler bende kendilerini kırmadım.
Sürçü lisan ettikse af ola.
