Ulaş Özdemir, Loran ve Mustafa Akçay

Ne de çok şey sığdırdık son bir haftaya..

 Geçtiğimiz günlerde bazı arkadaşlarımızın bir araya gelerek oluşturduğu ‘Trabzon Kürsüsü’nün organize ettiği şike konulu panelin ardından öyle hızlı geçti ki gündemimiz bazen biz bile takip etmekte zorlandık.

 Hep birlikte 1461 Trabzonspor-Fenerbahçe maçına odaklandık.

 Öyle bir birikmiş ki içimizde.

 Öyle dolmuşuz ki

 Bulunmaz nimet misali olanca gücümüzle yine yüklendik Fenerbahçe’ye.

 Unutmamak ve unutturmamak adına ne gerekiyorsa yapıyoruz.

 Herkes yapıyor

 Taraftar yapıyor, gazetecisi yapıyor, sokaktaki vatandaş yapıyor.

 Yerel basında, sosyal medyada, sokakta, dolmuşta, lokantada, cafede. Aklınıza gelebilecek her yerde unutmuyoruz unutturmuyoruz.

 Önceki gün Maçka’da Trabzon Valisi Dr. Recep Kızılcık’ın Şehit yakınları ve gazilerle bir araya geldi ‘Gönül Buluşması’ adı altındaki yemekli toplantıya gittim haber takibi için. Güzel ilçemiz Maçka’da öyle de güzel bir hava vardı ki, şehit ve gazi kelimelerini duyunca ister istemez hüzünleniyoruz.

 Vali Kızılcık konuşmasını yaptı, şehit yakınları ile aynı masayı paylaştı tıpkı Belediye Başkanı ve Emniyet Müdürü gibi. Duygulandık… onlarla sohbet etti. Biz de arkadaşlarla şehit yakınları ile farklı bir masada oturduk. Yanımda oturan basın mensubu arkadaşın yanındaki şehit yakınıyla sohbeti dikkatimi çekti.

 Trabzonspor’u konuşuyordu, uğradığımız haksızlıkların unutturulmaya çalışıldığını, transferlerimizi, takımın gidişatını anlatıyordu. Gülümsedim ve içimden, ‘biz buyuz, nerede olursak olalım, hangi duyguyu, hangi hissiyatı yaşarsak yaşayalım Trabzonspor bizim vazgeçilmezimiz, unutmadığımız, unutturmadığımız’ dedim.

 Bu sadece küçük bir örnekti.

***

1461 Trabzonspor-Fenerbahçe maçında herkes gibi, ‘tasvip etmiyoruz ancak bazı yaşananlar fazla oldu’ diyebiliriz.

 Biz böyleyiz, Karadenizli’yiz bazen öfkemizi kontrol edemiyoruz, hep kızıyoruz.

 Ancak günlerdir sosyal medyada gösterilen tepkilerden de anlaşılacağı üzere, lütfen buna sebep olanlar aynaya baksın.

 Bu işi bu noktaya getirenler utansın, Trabzonlular, Trabzonsporlular değil.

 Bütün bunlar durup dururken olmuyor. Kim bunun aksini söyleyebilir? Son olarak yaptıkları klibe bakarsak zaten artık kimsenin aynaya baktığını sanmıyoruz. Kaldı ki ortada utanılacak bir durumları da yok onlara göre.

*****

Trabzon Kürsüsü’nün kurucularından Ulaş Özdemir arkadaşımıza atfedilen suçlamalar, dedikodular, söylemler, aklınıza ne gelirse yazıldı-çizildi. Ulaş Özdemir arkadaşımızla maçı basın tribününde aynı yerde izledik.

 Ulaş haksızlıklara ayağa kalkarak, öfkelenerek tepki gösterdi, kızdı, yerini değiştirdi ancak atfetilen suçlamayı biz duymadık. Ulaş’a, bizlere suçlamada bulunanlar önce Lig TV’nin meşhur Fenerbahçe muhabiri Loran’ın yaptıklarının hesabını versin.

 Geçtiğimiz yıl yaptıklarının üstü nasıl da kapatıldı. Çünkü onlarınki büyük camia, televizyonları da yayın kuruluşlarıda büyük öyle değil mi? Ama biz unutmadık unutturmayacağız. Bu sadece küçük bir örnekti. Gittiğimiz deplasman maçlarındaki basın tribünlerini yazmaya kalkışsak sanırız hiçbir takımın basın tribününde maç izleyecek gazeteci bulunmaz.

 Ne yapmış Trabzonlu gazeteciler. Bir ara basın tribününün üst tarafından Aykut Kocaman’a yönelik olumsuz tezahüratlar artınca yukarıya dönüp, ‘Lütfen, anaya, bacıya küfür yok, küfür etmeyin, takımı destekleyin, psikolojik olarak bu onları etkiler’ şeklinde ricada bulundum.

 Ve yukarıdaki taraftarlarımızdan da sağ olsunlar olumlu yanıt geldi. Zaman zaman bizler de pozisyonlara tepki gösterdik, kızdık, söylendik. Tıpkı üç yıldır yaşanan haksızlıklara isyan ettiğimiz gibi, kızdığımız, öfkelendiğimiz gibi. Kadıköy’de oturan Fenerbahçeli bir arkadaşıma  telefon açarak, bazı tezahüratları dinlettim. ‘Ne düşünüyorsun? Diye sordum. Niye bu noktaya geldi diye sordum.

*****

Son sözüm 1461 Trabzonspor Teknik Direktörü Mustafa Akçay Hoca’ya. Maç sonrası basın toplantısını takip ettim, konuşmaları yazdım. Mustafa Hoca’nın söylemlerini yazarken çok üzüldüm. Hele hele söze, ‘Büyük bir camia ve büyük bir takımla oynadık’ şeklinde başlaması hayal kırıklığı yaşattı bana.

Büyük camialar şike yapmaz Hocam. Keşke bu ifadeyi onlar için kullanmasaydınız. Biz ne için mücadele ediyoruz.